Dat de kerk van Bottelare proportioneel groot is voor deze kleine gemeente is zeker niet toevallig. In de 16de eeuw was het miraculeuze beeld van de Heilige Anna reeds zeer populair voor bedevaarten maar in dit werd nog versterkt door een wonderlijke genezing. De gestage toename van vereerders leidde ertoe dat Jacobus Boonen, aartsbisschop van Mechelen, in 1626 de aartsbroederschap van Jezus, Maria en Anna oprichtte in de kerk van Bottelare. Het groeiende aantal bedevaarders die een bezoek bracht aan Bottelare groeide gestaag en die konden de kerk niet meer binnen. Vandaar dat een grotere versie van de parochiekerk werd gebouwd tussen 1641 en 1663. Ze verving de vroegere Sint-Martinusparochiekerk.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Oude zeppelinhangar van Gontrode
De zeppelinhangar uit WO I die hier stond was groter dan de Gentse Sint-Baafskathedraal. Hier stond de LZ37, een groot luchtschip dat aanvankelijk gebouwd werd voor verkenningsvluchten. Vandaar dat er nog veel foto's zijn van deze plaats omdat met de fotocamera's die gebruikt werden op de verkenningsvluchten ook opnames werden gemaakt van deze plaats.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Historische plaats

Kruis Lieven Here
Beweerd wordt dat voor de aanmaak van het “Kruis Lieven Here” balken afkomstig van de stenen molen zouden zijn gebruikt.
Auteur: JAN060
Meer informatie
Kruisbeeld

Stampkotmolen Hof van Quaethem(bewaard)
In Munte, in de Ruspoel n° 5-7 bevindt zich het Stampkot Hof van Quaethem, een beschermd hoevegebouw. De buitenzijde laat niet vermoeden dat meer dan een eeuw geleden binnenin dit gebouw olie werd geslagen (vandaar “Stampkot”) met een binnenrosmolen. De kollergang – bestaande uit twee arduinen lopers en één arduinen ligger – is nog aanwezig; de slagbank en het drijfmechanisme zijn verdwenen.
Auteur: JAN060
Molen

Drieschmolen (verdwenen)
In de Poelstraat, ter hoogte van huisnummer 102 stond een stenen graanwindmolen. Hij was gekend als “Drieschmolen” of nog als “Fransmanmolen”. Hij werd in 1839 opgebouwd door Josse Van Der Cruyssen en bleef in bezit van dezelfde familie tot 1914. In 1928 werd de molen verkocht aan Theophiel De Ruyck-Huys, landbouwer te Merelbeke. De molen werd tijdens WO II gebruikt als munitieopslagplaats. In de zomer van 1943 liet de weduwe van Theophiel De Ruyck de molen afbreken. De stenen werden verkocht. Het molenhuis, een U-vormige hoeve, die voor de molenberg stond, bestaat nog.
Auteur: JAN060
Windmolen (Oud)

Welkomsbomen aan Clays van Muntestede
Beschermbomen aan de boerderij 'Clays van Muntestede'. Zomereik - Quercus robur (Omtrek 498 cm - Hoogte 20 m): oud gebruik om bij een boerderij een eik voor de gezondheid te planten. Hollandse linde - Tilia x europaea (Omtrek 332 cm - Hoogte 20 m): oud gebruik om bij een boerderij een linde voor de vruchtbaarheid te planten.
Boom

Munte
Op het eerste weekend van mei wordt Munte door reuzen bevolkt! Op kop Nonkel Miele, Tante Nitte en hun nageslacht, gesproten uit de blijspelen van Henri Van Daele en Romain De Coninck. En ook 'de Muntenaar', de uitvergroting van het beeldje in de Torrekensstraat (gemaakt in 1977), is erbij. Het aantal reuzen groeide zienderogen. In 1955 startte Nonkel Miele alleen,nu is het een bloeiende familie, vooral dankzij de grootse viering van 1000 jaar Munte in 1990. Heel wat gemeenten uit de regio sturen op die dag ook hun reuzen naar Munte!
Auteur: RouteYou Info
Deelgemeente

Bunker D17
De bunker bestaat uit een toegangssas en één bunkerruimte met een getrapte schietopening voor mitrailleur aan zuidelijke zijde. De bunker was ingericht voor de opstelling van een Maximmitrailleur, niet voor een Hotchkiss- of Coltmitrailleur zoals gebruikelijk. Er zijn ook aanpassingen aan de schietopening gebeurd voor het opstellen van een Browning FM30. Een oreillon (uitstekende muur) ter hoogte van de meest zuidelijke hoek diende als bijkomende bescherming van deze schietopening.
De bunker werd gecamoufleerd als een houten stalletje bij de nabijgelegen hoeve. Hiertoe werd onderaan rondom rond de bunker een laag bakstenen muurtje opgetrokken dat als fundament fungeerde voor een houten skelet. Op dit houten skelet werden planken uit populier aangebracht. De schietopening zat achter een valluik, dat bestond uit een plaat waarop populieren planken werden aangebracht. Het toegangssas zat volledig achter de houten wanden en was bereikbaar via betonnen treden. Ter hoogte van de toegang werd een zogenaamde deur, bekleed met populierenplanken aangebracht. Op de bunker werd een zadeldak geplaatst, belegd met rode pannen.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Bunker

Bunker C16
Het betreft een Belgische bunker, opgetrokken als onderdeel van het Bruggenhoofd Gent. Deze verdedigingsstelling werd tussen 1934 en 1938 aangelegd op acht kilometer ten zuiden van Gent ter verdediging van het nationaal reduit. De aanleg hiervan kaderde in de fortificatiepolitiek die België na de Eerste Wereldoorlog voerde.
Het eigenlijke bruggenhoofd was opgebouwd uit twee weerstandsnesten – Betsberg en Muntekouter – en drie steunpunten – Semmerzake, Eke en Astene. De weerstandsnesten en steunpunten waren met elkaar verbonden via een courtine, bestaande uit drie verdedigingslijnen. Deze bunker maakte deel uit van de tweede verdedigingslijn ten noordoosten van het weerstandsnest Betsberg. Volgens zijn nummering diende de bunker te fungeren als commandopost.
De bunker bestond uit één toegangssas en twee bunkerruimtes elk voorzien van een getrapte schietopening voor mitrailleur aan zuidelijke zijde. Een oreillon (uitstekende muur) diende als bijkomende bescherming van deze schietopeningen. Via betonnen treden kon het toegangssas bereikt worden. De bunker was voorzien op de opstelling van een mitrailleur van het type Maxim.
De bunker was gecamoufleerd als een bijgebouw. Hiertoe werden de afgeronde betonnen hoeken van de bunker achter gemetselde bakstenen hoeken gebracht en werd het geheel gecementeerd. Op de bunker werd een zadeldak met asbestgolfplaten aangebracht, op het toegangssas lag een plat dak met geprofileerde dakrand. De schietgaten zaten verborgen achter houten luiken, waarop houten raamprofielen waren aangebracht. Enkele fruitbomen en een haag dienden als bijkomende camouflage.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Bunker

Bunker Av12
De bunker werd gecamoufleerd als een bakstenen stal. Hiertoe werd de betonnen bunker met baksteen ommuurd. Aan enkele zijden blijkt dit metselwerk gecementeerd te zijn. De toegang tot de kanonkamer kon worden afgesloten met twee luiken. De twee schietopeningen staken achter metalen valluiken, waarop langs de buitenzijde houten raamprofielen waren gekleefd. Ook langs andere zijden waren vensteropeningen gesimuleerd. Er werd een laag dak uit asbestplaten op de bunker geplaatst. De observatiekoepel was vermoedelijk als een klokkentorentje gecamoufleerd.
Voor zover zichtbaar zijn er geen sporen van oorlogsgeweld op de bunker terug te vinden. Op bevel van de Duitse bezetter werden ijzeren onderdelen in 1941 in principe verwijderd en werden bunkeropeningen in 1944 dichtgemetseld. Vandaag zijn de bunkeropeningen terug geopend.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Bunker

Bunker A34
Deze bunker bestaat uit een L-vormig toegangssas en twee bunkerruimtes, elk met een getrapte schietopening aan zuidzuidoostelijke zijde. Dit schootsveld was afgestemd op dat van bunker A33 en Be12. Opvallend is dat deze bunker geen oreillon (beschermende muur) heeft. De bunker was voorzien voor de opstelling van een Maximmitrailleur en een Hotchkiss- of Coltmitrailleur. De bunker was gecamoufleerd als een bijgebouw bij de hoeve.

Bunker A33
Deze antitankbunker A33 werd opgetrokken als onderdeel van het Bruggenhoofd Gent. Deze verdedigingsstelling werd tussen 1934 en 1938 aangelegd ten zuiden van Gent ter verdediging van het nationaal reduit*. De bouw kaderde in de fortificatiepolitiek die België na de Eerste Wereldoorlog voerde.
Het bruggenhoofd was opgebouwd uit twee weerstandsnesten – Betsberg en Muntekouter – en drie steunpunten – Semmerzake, Eke en Astene. De weerstandsnesten en steunpunten waren met elkaar verbonden via een ondersteunende verdedigingslinie (courtine), bestaande uit drie verdedigingslijnen. Deze bunker maakte deel uit van de voorste verdedigingslijn en lag net ten noordoosten van het weerstandsnest Betsberg.
De bunker bestaat uit twee gevechtsruimtes, die onderling niet met elkaar verbonden zijn. Eén ruimte diende als geschutskamer voor het opstellen van een 47mm antitankkanon op een onderstel (veldaffuit). In de vloer van de geschutkamer zitten ijzeren pinnen, die dienden voor het affuit waarop het kanon stond.
De andere ruimte was uitgewerkt als een mitrailleurkamer, met achteraan een L-vormig toegangssas en een observatieklok, die bereikbaar was via zes klimijzers.
Een uitstekende muur (oreillon) aan de zuidelijke hoek diende als bijkomende bescherming van de schietopeningen. Rond de schietopeningen en in de gevechtsruimtes zijn er projectielinslagen te zien. Getuigen van de hevige gevechten die hier drie dagen gewoed hebben…
De bunker was gecamoufleerd als een gemetste stal. Hiertoe werd de bunker volledig ommuurd met baksteen en werden de toegangen en schietgaten voorzien van metalen en houten luiken. In de schietgaten zelf werden nog eens zogenaamde bakstenen in camouflageverf aangebracht, zoals vandaag nog mooi te zien is. Aan twee andere zijden waren er nog ramen gesimuleerd.
Op de bunker werd een vrij plat dak met Boomse rode mechanische dakpannen gelegd, waarop een duiventil stond die de observatieklok verborg. Aanplantingen aan de zuidwestelijke zijde dienden als bijkomende camouflage.
Op bevel van de Duitse bezetter werden tijdens de Tweede Wereldoorlog metalen onderdelen verwijderd en de bunkertoegangen en schietgaten dichtgemetseld. De bunker werd pas in 2006 weer opengemaakt.
* Verschansing of verdedigingsstructuur die gedurende een tijd een aanval kon doorstaan.

Klooster Tota Pulchra
In 1832 kwamen de zusters Apostolinnen vanuit Gent naar Oosterzele. Zij startten een zondagsschool en een spinschool voor arme kinderen. Dit ontwikkelde zich tot het IZOO (Instituut Zusters Onbevlekte Ontvangenis).
De naam van het klooster is gebaseerd op de titel van het Gregoriaanse gezang: tota pulchra es, Maria, wat de onbevlekte ontvangenis prijst.
Het klooster werd midden 19e eeuw uitgebreid en in het derde kwart van de 19e eeuw werd nog een derde bouwlaag toegevoegd. Omstreeks 1910 werd rechts van het klooster nog een neogotische kapel aangebouwd waarop een dakruiter werd geplaatst. De voorgevel wordt gesierd door een driehoekig fronton.
In 2004 vertrokken de laatste zusters. In 2010 sloot ook de middelbare school zijn poorten. Het pand werd omstreeks 2022 verbouwd tot sociale appartementen met behoud van de voorgevel en de kapel.
Erfgoed

Stokerij Betsberg
Voormalige hoeve en landbouwstokerij "Betsberg", ook zogenaamd stokerij Van de Velde. Beeldbepalend gebouwencomplex in een als dorpsgezicht beschermd agrarisch gebied, deels op de gemeente Oosterzele. Landbouwsite met een opvallende landschappelijke inplanting namelijk vrij geïsoleerd van de overige bebouwing in een binnenbocht van de Geraardsbergse steenweg, aan de Betsberg en pal tegenover Roberg, een straat die deze uithoek van het dorp verbindt met de dorpskern.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Historisch gebouw

Schelderomolen
Stenen korenwindmolen op molenbelt gebouwd in 1907 ter vervanging van een houten staakmolen die zich minstens sinds de 18de eeuw bevond op de Schelderodekouter. Circa 750 m oostwaarts van de parochiekerk ingeplant op de hoek van de Burgemeester Van Cauwenberghestraat. Vroegere molen sinds 1869 eigendom van de familie van Cauwenberghe. Gewitte en deels bepleisterde bakstenen ronde molenromp op dubbel molenperron met doorrit via rechthoekige inrijpoorten (in het zuidoosten en noordwesten). Twee getoogde deuren op molendamhoogte en voorts acht getoogde vensters op drie verschillende niveaus. Twintig steigergaten onder de typische Oost-Vlaamse molenkap, heden met kunstleien.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Windmolen

Parochiekerk St.-Bavo
Naar het oosten georiënteerde kerk opgericht binnen een ommuurd kerkhof aan de buitenbocht van de straat. Oudste vermelding van de kerk in 864 als bezit van de Gentse Sint-Baafsabdij. Het oude bedehuis zou in de 13de eeuw vervangen zijn door een nieuw.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Hoeve nabij de Moortelswegel
De “Moortelswegel” die zich hier bevindt, verwijst naar “de moortels”, een oude benaming voor de percelen op de “Hoogen Haerlinck”. Reeds in de 17de eeuw treft men deze naam op kaarten aan.
De gedeeltelijk ommuurde hoeve op het huisnummer 45 werd gebouwd in de 18de eeuw. Ze bestaat uit een boerenhuis met aansluitend een schuur en een langgerekt, rechthoekig erf met ijzeren toegangshek.
Erfgoed

Arbeidershuizen
De huidige woning bestond oorspronkelijk uit twee aaneensluitende boerenarbeiders-huizen, gebouwd in de 18de eeuw. De huizen werden verbouwd tot één woning, mét respect voor hun oorspronkelijke karakter.
Erfgoed

18de –eeuwse hoeves
De drie hoeves die we aan de rechterzijde van de straat aantreffen, zijn allemaal gebouwd in de 18de eeuw.
De boerderij op het nummer 472 was steeds gedeeltelijk ommuurd. Het deel van de muur langs de Gaversesteenweg bestaat nog. De hoeve heeft een rechthoekig erf met een mestvaalt. Verder zijn er een paarden-, een koeien- en een varkensstal, een kippenhok, een bakoven, een schuur met aardappelkelder én een moestuin.

Aelmoeseneibos
Het Aelmoeseneibos wordt als onderzoeksbos gebruikt door de Universiteit Gent. Ze willen met hun klimaatbos nagaan of meer soortenrijke bossen effectief een grotere hoeveelheid CO2 opslaan. Het klimaatbos van 2,4 hectare zou 20 ton CO2 per jaar opslorpen. Dat is equivalent aan de CO2 uitstoot van 6 inwoners. Professor Kris Verheyen vertelt dat je drie keer de oppervlakte van Melle moet bebossen om daarmee de koolstofprofuctie van alle inwoners van Melle te compenseren. Bebossing voor CO2 compensatie kan dus maar een klein deeltje van de oplossing worden.
Auteur: Pascal Brackman
Bos

't Ketske
Bij Luc en zijn familie en hun 't Ketske is het goed toeven. Een pracht van een horecazaak vol karakter, eigenheid, goesting en gezelligheid. Een absolute aanrader.
Auteur: Pascal Brackman
Cafe

Oh Denneboom
Dit is een opvallend verschillend stukje bos: een naaldhoutbestand in het loofbos. Hier vind je metershoge Douglas- en reuzenzilversparren. Want vergis je niet: ook al luidt het bekende kerstliedje ‘oh dennenboom’, de groenblijvende naaldboom die je in je huiskamer zet, en hier indrukwekkende hoogtes aanneemt, is een spar. De naalden staan allemaal apart op de takken (‘Solo’ – Spar), wat verschillend is met dennen, waarbij ze steeds per 2 staan (‘Duo’ – Den). De sparren werden hier een 50-tal jaar geleden aangeplant nadat zieke eiken gekapt waren. Recent werden hier ook enkele sparren aangeduid als toekomstboom. Deze soortendiversiteit in een bos is belangrijk, onder andere voor kleine vogeltjes zoals sijsjes of kruisbeksoorten die heerlijk snoepen van de zaden in de sparrenkegels.
Auteur: Bosgroep Oost-Vlaanderen Noord
Boom

De Vierhoekhoeve
Op De Vierhoekhoeve valt heel wat te beleven: van boerderijklassen voor kinderen, boerderijvakanties en -feestjes, familiefeesten tot daguitstappen ... De landelijke rust, het wandelpad rondom de hoeve, het directe contact met de dieren en de leuke speeltuin waar kinderen zich vrij kunnen uitleven zijn de grootste troeven. Ook tal van andere boerderijactiviteiten - zoals bijvoorbeeld een ritje met de boerderijbus - kunnen uw feestje enig en onvergetelijk maken. In de feest- en ontmoetingsruimte hebt u een directe inkijk in de stallen en de activiteiten van het melkveebedrijf!
Kinderboerderij

Slag om Gijzenzele
Tussen 20 en 22 mei 1940 had hier de slag om Gijzenzele plaats. Er vielen zowel aan Duitse als aan Belgische zijde heel wat dodelijk slachtoffers te betreuren. Het Duitse artillerievuur veroorzaakte heel wat schade aan gebouwen en velden. Onder meer de kerk raakte ernstig beschadigd. Op 21 mei lieten maar liefst 28 Belgische soldaten het leven te Gijzenzele. De laatste dag, 22 mei, wanneer het Belgische leger zich terugtrok, werd een grote hoeveelheid granaten gebruikt en dat zorgde ervoor dat enkele gebouwen in vlammen opgingen. Uiteindelijk kostte de strijd te Gijzenzele een 60-tal Duitse soldaten het leven (andere bronnen spreken over 125 slachtoffers). Deze slag heeft tot op heden, onder meer dankzij het Gijzels Genootschap van de Kerkuil, een plaats in de lokale gemeenschap. Zo heeft deze organisatie de ‘Halve Maan Route’ uitgestippeld langs de belangrijkste plaatsen in verband met de slag om Gijzenzele.
Auteur: Pascal Brackman
Historische gebeurtenis

Overstromingsgebied Moortsele
De afwisseling tussen gesloten bos en open vallei zorgt voor een aantrekkelijk landschap. Voor planten en dieren biedt deze variatie veel mogelijkheden om geschikte standplaatsen, voedsel en bescherming te vinden. Ook de mens vindt, bijna instinctief, dit landschapsbeeld interessant. Je kan het landschap overzien en tegelijk beschutting vinden.
Daarom wordt het huidige landschapsbeeld in stand gehouden en waar mogelijk versterkt. Bomenlijnen die de vallei doormidden snijden, gaan op in kleine groeples of aparte bomen. Zo ontstaat meer doorkijk in het landschap.
Op andere plaatsen zorgen bijkomende knotwilgenrijen en andere kleine landschapselementen voor herstel van het landschap en bijkomende natuurwaarden.
Met de betrokken landbouwers worden overeenkomsten afgesloten om hun grassen te beheren in functie van het herstel en zelfs uitbreiding van de grasianden. Dit houdt in dat niet bemest zal worden en dat er minder runderen mogen grazen.
Om ten volle te genieten van het overstromingsgebied en het omliggende landschap, is een wandelpad voorzien.
Dit brengt bezoekers langs de meest interessante locaties. Een wandelbrochure (verkrijgbaar bij de gemeente Oosterzele) en infoborden zorgen voor meer uitieg bij wat er te zien is. De route sluit ook aan op andere wandelingen in de omgeving
Welkom in het overstromingsgebied Moortsele, eigendom van de Provincie Oost-Vlaanderen.
Het bos en de weiden zijn van zonsopgang tot zonsondergang toegankelijk voor de wandelaars op de daartoe voorziene wegen of paden aangeduid op het plan. Om specifieke redenen kunnen bepaalde delen van het gebied tijdelijk of permanent worden afgesloten, zoals bij het in werking treden van het wachtbekken.
Op de weiden worden runderen ingezet, hou voldoende afstand.
Aangelijnd zijn honden welkom op de voorziene wandelpaden.
Fietsers, gemotoriseerd verkeer en paarden worden niet toegelaten.
Bij krachtige wind wordt de toegang tot het bos ten stelligste ontraden. Betreden gebeurt dan op eigen risico.
U wordt vriendelijk verzocht de voorziene wegen/paden niet te verlaten om de fauna en flora niet te verstoren.
Het is verboden om dieren (ook jongen) te vangen, te verplaatsen, te verdelgen of uit te zetten, alsook hun broedsels, nesten, holen of schuilplaatsen te verstoren en om de beplantingen (ook paddestoelen) te beschadigen of te verwijderen.
Vuur maken, kamperen, muziekinstallatie, bodem vervuilen, vuilnis achterlaten, vernieling of beschadiging van provinciale eigendom, verstoren van de waterhuishouding en van waterhoudende of watergeleidende elementen is niet toegelaten.
Dit reglement werd opgesteld in uitvoering van het Bosdecreet van 13 juni 1990 en het Besluit van de Vlaamse regering van 22 juli 1993 betreffende de toegankelijkheid en het occasioneel gebruik van de bossen.
De personen, vermeld in art. 108 van het Bosdecreet, zien toe op de naleving van dit reglement. Inbreuken kunnen bestraft worden door art. 112 bis van het Bosdecreet.
Landschapselement

Bunker D14
Bunker D14, deel van de Bruggenhoofd Gent verdedigingslinie, is merkwaardig omdat het een Belgische steunliniebunker is die deel uitmaakte van de tweede verdedigingslijn tussen weerstandsnesten.
Wat opvalt is de sterke camouflage als een huisje: de betonnen hoeken werden achter rechte bakstenen hoeken gebracht, het geheel werd gecementeerd, en er zijn kunstmatig gesimuleerde ramen en deuren met luiken die echt uitzien. Het zadeldak met blauwe dakpannen en het aparte zadeldak boven het toegangssas maakten het een echt nep-huisje.
Ook is de bunker voorzien van originele ijzeren onderdelen zoals onderstellen voor mitrailleurafstellingen, wat zeldzaam is.
Auteur: De trage wandelaar

Landschap °180, ets/tekening, 2018, 150x690mm (13)
Deze tekening is de enige in de reeks waarop 2 kerktorens te zien zijn: links de forse koepeltoren van Bottelare en rechts het spitse kerktorentje van Moortsele. Kan je de torens zowel in het landschap voor je als in de tekening ontdekken? Zoals bij grote delen van deze wandeling wordt het landschap tussen de twee dorpskernen vormgegeven door boeren. Hun akkers en weiden markeren het eindeloze ritme van de seizoenen, met opgang en neergang, ontkiemen, bloeien, rijpen en vergaan.
Auteur: Toerisme Merelbeke-Melle
Kunst

2026 Memorial Melle 60km
Van Kalverhagestraat 38, 9090 Melle, België
Naar Kalverhagestraat, 9090 Melle, België
Routering Racefiets - mooiste, Racefiets - mooiste (vermijd kasseien)